พิพิธภัณฑ์เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ตั้งอยู่ที่โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) แขวงพลับพลา เขตวังทองหลาง กรุงเทพมหานคร จัดตั้งขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติเนื่องในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงครองสิริราชสมบัติ ครบ 50 ปี เมื่อปี พ.ศ. 2533 เป็นสถานที่ที่รวบรวมและจัดแสดงประวัติ วีรกรรมและโบราณวัตถุ ที่เกี่ยวข้องกับท่านเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) เพื่อให้เป็นศูนย์ศิลปวัฒนธรรมไทยสำหรับเยาวชนและชุมชนได้ศึกษา

สวนสาธารณะวังทอง 1 และ 2
ตั้งอยู่บริเวณซอยลาดพร้าว 71 และซอยลาดพร้าว 73 เป็นสวนสาธารณะที่เปิดให้ประชาชนได้ใช้เป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ และใช้เป็นสถานที่ออกกำลังกาย ซึ่งภายในสวนมีการปลูกพันธุ์ไม้ชนิดต่างๆทั้งไม้ดอกไม้ประดับ มีสีสรรสวยงาม โดยเปิดให้บริการประชาชนตั้งแต่เวลา 05.00-19.00 น.ทุกวัน

สวนสาธารณะวังทอง 1 และสวนชานบ้านวังทอง 2 เป็นที่ดินสาธารณะสมบัติของแผ่นดินที่ได้มาตามคำพิพากษาของศาลฎีกา อยู่ระหว่างซอยลาดพร้าว 71 และซอยลาดพร้าว 73 ถนนลาดพร้าว เขตวังทองหลาง มีเนื้อที่แปลงละประมาณ 1 ไร่ ทางสำนักงานเขตฯได้ปรับปรุงที่ดินทั้งสองแห่งโดยปลูกต้นไม้และตกแต่งสวนให้เป็นสวนสาธารณะและลานกีฬาอเนกประสงค์เพื่อให้ประ ชาชนใช้เป็นที่พักผ่อนหย่อนใจ ออกกำลังกาย และเล่นกีฬา อีกทั้งยังส่งเสริมให้เยาวชนและประชาชนได้ใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์ โดยเปิดให้ประชาชนเข้ามาใช้ตั้งแต่ปี 2542 เป็นต้นมา ซึ่งทางสำนักงานเขตฯได้จัดกิจกรรมออกกำลังกายเพื่อสุขภาพสำหรับประชาชน ในลักษณะการเต้นแอโรบิค โดยจัดวิทยากรช่วยฝึกสอนให้เป็นประจำทุกวันอังคารและพฤหัสบดีจนถึงปัจจุบัน

อย่างไรก็ตาม เพื่อให้สอดคล้องกับนโยบายในการเพิ่มพื้นที่สีเขียวของผู้ว่าราชการกทม. โดยการขอใช้หรือเช่าพื้นที่ว่างของเอกชนในราคาถูกเพื่อจัดทำเป็นสวนชานบ้าน( mini park) สำนักงานเขตวังทองหลางจึงได้ดำเนินการปรับปรุงสวนสาธาณะวังทอง 2 ให้มีลักษณะและรูปแบบของสวนชานบ้าน โดยพื้นที่ดังกล่าวมีทั้ง ลานอเนกประสงค์ สวนสุขภาพสำหรับออกกำลังกาย และมุมพักผ่อนหย่อนใจ สำหรับคนทุกเพศทุกวัยที่จะสามารถมาใช้ประโยชน์ได้ ซึ่งจะเป็นสวนชานบ้านแห่งที่ 2 ในพื้นที่เขตวังทองหลาง ที่ทางสำนักสวัสดิการสังคมได้ทำนำร่องไว้แห่งแรกที่ชุมชนหมู่บ้านพลับพลา และต่อไปจะดำเนินการในลักษณะเดียวกันอีก 1 แห่งคือ ลานกีฬาใต้ทางด่วนอาจณรงค์-รามอินทรา

เขตวังทองหลาง เป็น 1 ใน 50 เขตการปกครองของกรุงเทพมหานคร อยู่ในกลุ่มเขตกรุงเทพกลาง สภาพโดยทั่วไปเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยหนาแน่นปานกลางและหนาแน่นน้อย โดยมีย่านการค้าหนาแน่นทางด้านตะวันตกเฉียงเหนือของพื้นที่

ที่ตั้งและอาณาเขต
ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยา (ฝั่งพระนคร) มีอาณาเขตติดต่อกับเขตต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
ทิศเหนือ ติดต่อกับเขตลาดพร้าวและเขตบางกะปิ มีคลองทรงกระเทียม ถนนโชคชัย 4 ถนนสังคมสงเคราะห์ ถนนประดิษฐ์มนูธรรม และคลองทรงกระเทียมเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันออก ติดต่อกับเขตบางกะปิ มีคลองจั่น คลองลำพังพวย ซอยลาดพร้าว 101 (วัดบึงทองหลาง) ถนนลาดพร้าว และคลองจั่นเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศใต้ ติดต่อกับเขตบางกะปิ มีคลองแสนแสบเป็นเส้นแบ่งเขต
ทิศตะวันตก ติดต่อกับเขตห้วยขวาง มีคลองลาดพร้าวเป็นเส้นแบ่งเขต

ที่มาของชื่อเขต
พื้นที่เขตวังทองหลางในอดีตเป็นส่วนหนึ่งของทุ่งบางกะปิ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของตัวพระนคร ห่างออกไปประมาณ 16 กิโลเมตร ถือเป็นเขตชานเมืองซึ่งส่วนใหญ่เป็นทุ่งนาเวิ้งว้างแต่มีความอุดมสมบูรณ์ มีต้นทองหลางขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก รวมทั้งที่ดินส่วนใหญ่เป็นทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ ผู้คนจึงเรียกพื้นที่ย่านนี้ว่า “วังทองหลาง” ต่อมาบริเวณนี้ก็ได้รับการจัดตั้งเป็น ตำบลวังทองหลาง ขึ้นกับอำเภอบางกะปิ จังหวัดพระนคร และในปี พ.ศ. 2506 กระทรวงมหาดไทยได้ขยายเขตสุขาภิบาลบางกะปิให้ครอบคลุมถึงตำบลวังทองหลางด้วย

ในปี พ.ศ. 2514 จังหวัดพระนครถูกยุบรวมกับจังหวัดธนบุรีและเปลี่ยนฐานะเป็นนครหลวงกรุงเทพธนบุรี และในปี พ.ศ. 2515 จึงเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นกรุงเทพมหานคร ซึ่งได้เปลี่ยนการเรียกเขตการปกครองใหม่ด้วย ตำบลวังทองหลางได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น แขวงวังทองหลาง อยู่ในการปกครองของเขตบางกะปิ

จนกระทั่งในวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2540 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศเปลี่ยนแปลงพื้นที่เขตการปกครองใหม่ โดยรวมพื้นที่แขวงวังทองหลาง พื้นที่บางส่วนของแขวงคลองจั่น เขตบางกะปิ และพื้นที่บางส่วนของแขวงลาดพร้าว เขตลาดพร้าว มาจัดตั้งเป็น เขตวังทองหลาง เพื่อประโยชน์แก่การปกครอง การให้บริการของรัฐ และความสะดวกของประชาชน

และในวันที่ 7 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน ทางกรุงเทพมหานครก็ได้ประกาศตั้งแขวงวังทองหลางเต็มพื้นที่เขตวังทองหลางอย่างเป็นทางการเพื่อความชัดเจนในการปกครอง โดยให้มีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 21 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน ซึ่งเป็นวันเดียวกับที่สำนักงานเขตวังทองหลางได้เปิดให้บริการเป็นครั้งแรกพร้อมกับสำนักงานเขตแยกใหม่ทางฝั่งพระนครอีก 5 แห่ง ได้แก่ เขตสายไหม เขตคันนายาว เขตสะพานสูง เขตหลักสี่ และเขตคลองสามวา

ต่อมาในวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2545 กระทรวงมหาดไทยประกาศเปลี่ยนแปลงพื้นที่เขตลาดพร้าวและเขตวังทองหลาง โดยแบ่งพื้นที่เขตวังทองหลางเฉพาะทางฟากเหนือของถนนสังคมสงเคราะห์ (ซอยโชคชัย 4 ซอย 6) ไปรวมกับเขตลาดพร้าวแทน มีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 11 มีนาคม ปีเดียวกัน ทั้งนี้ เพื่ออำนวยความสะดวกแก่ประชาชนในพื้นที่ดังกล่าวที่จะไปติดต่อราชการ

การแบ่งเขตการปกครอง
เขตวังทองหลางแบ่งหน่วยการปกครองย่อยออกเป็น 4 แขวง (khwaeng) ได้แก่
1. วังทองหลาง (Wang Thonglang)
2. สะพานสอง (Saphan Song)
3. คลองเจ้าคุณสิงห์ (Khlong Chaokhun Sing)
4. พลับพลา (Phlapphla)
โดยมีถนนลาดพร้าว และถนนประดิษฐ์มนูธรรมเป็นเส้นแบ่งเขต

การคมนาคม
ในพื้นที่เขตวังทองหลางมีทางสายหลัก ได้แก่
ถนนลาดพร้าว
ถนนประดิษฐ์มนูธรรม
ทางพิเศษฉลองรัช

ส่วนทางสายรองและทางลัด ได้แก่
ถนนโชคชัย 4
ถนนสังคมสงเคราะห์ (โชคชัย 4 ซอย 6)
ถนนประชาอุทิศ
ถนนศรีวรา
ซอยลาดพร้าว 64 (เกตุนุติ) และซอยลาดพร้าว 64 แยก 3
ซอยลาดพร้าว 71 (สังคมสงเคราะห์เหนือ 1)
ซอยลาดพร้าว 87 (จันทราสุข)
ซอยลาดพร้าว 80 (จันทิมา) และซอยลาดพร้าว 80 แยก 11
ซอยลาดพร้าว 101 (วัดบึงทองหลาง)
ซอยลาดพร้าว 112 (เอี่ยมสมบูรณ์)
ซอยลาดพร้าว 122 / ซอยรามคำแหง 65 (มหาดไทย 1)
ซอยรามคำแหง 21 (นวศรี)
ซอยรามคำแหง 43/1 (คุณหญิงเจือ)
ซอยรามคำแหง 53 (จันทร์ศรีชวาลา)

สถานที่สำคัญ
พิพิธภัณฑ์เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี)
โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี)
สวนสาธารณะวังทอง
โกลเด้นเพลซ
โรงเรียนอุดมศึกษา